جگر و علایم مریضی آن

جگر طبیعی حاوی حدود پنج گرم چربی در 1000 گرم وزن خود می باشد. هر گاه مقدار چربی بیش از پنج درصد وزن آن افزایش یابد به این حالت «جگر چرب» گفته می شود.
جگر قادر به تولید مجدد خود می باشد. وجود 20- 100 درصد از کل جگر برای ادامه ی حیات کافی است؛ ولی با خارج کردن آن از بدن، مرگ در عرض24 ساعت اتفاق می افتد.
جگر صفرا تولید می کند، نمک های صفراوی برای هضم و جذب چربی و ویتامین های محلول در چربی استفاده می شوند و بیلی روبین محصول نهایی انهدام گلبول های قرمز، در جگر ترکیب شده و از طریق صفرا دفع می شود.
مریضی جگر چرب، معمولا علامت خاصی ندارد و به دنبال انجام آزمایشات دوره ای، اختلال در انزایم های آن مشخص می شود و یا این که در زمان انجام سونوگرافی به علل دیگر، ابتلا به جگر چرب نیز تشخیص داده می شود.
در برخی موارد این مریضی کاهش ذخیره گلبول های قرمز در خون فرد مبتلا به ناراحتی جگری موجب خستگی و احساس ناراحتی در قسمت فوقانی شکم می شود. رسوب چربی در جگر می تواند سبب ضعف، بی اشتهایی، تهوع، احساس ناخوشی در شکم و بزرگی جگر شود.علائمی چون زرد شدن رنگ پوست، ناخن ها و چشم ها می تواند نشانه یک مشکل جگری باشد. کاهش وزن ناگهانی ،خونریزی بینی و لثه ها وحالت تهوع، استفراغ می تواند علامت دیگر عملکرد نامناسب جگر باشد.
مشکلات جگری شامل طیف وسیعی از مریضی ها و نارسایی هایی هستند که به بافت جگر یا عملکرد آن آسیب می رسانند و عمدتا نیز بافت جگر در تماس با یک ویروس ممکن است ملتهب شود.
مهم ترین عواملی که موجب بروز مریضی ها و ناراحتی های جگری می شوند شامل ویروس های هپاتیت A، B و C، مصرف الکل و استفاده زیاد از داروهای مسکن هستند.
اگر جگر آسیب شدید ببیند، بدن به جای رد کردن خون از جگر، دوباره خون را به این عضو بازمی گرداند و این امر باعث می شود که خون در مری و مجاری گوارشی وارد شود و در نتیجه مدفوع یا استفراغ بیمار خونی می شود.

About afghanarya_kqbydn

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *